Dwór wybudowany został przez właściciela majątku Huissona w 1850 r. w stylu nawiązującym do klasycystycznego. Zabytkowy obiekt jest dwukondygnacyjny, wzniesiony na planie z kilku prostokątów, jednopiętrowy, częściowo podpiwniczony, o długości 36 m. Całość, poza segmentem wschodnim, przykryta jest dachem wielopołaciowym o jednakowych spadkach poddasza. Dach pokryty jest papą. Obecny stan budynku można uznać za mało zadowalający.
Od strony elewacji północno – zachodniej znajdują się pozostałości parku dworskiego z II poł. XIX w. z pomnikami przyrody: z okazami kasztanowców, klonów, topoli białych. Cennym elementem dawnego parku są szpalery grabowe, ograniczające park od strony południowej i zachodniej. Słynna aleja grabowa zajmuje długość około 400 m i składa się z około 360 drzew.
